تقسیم وظایف و همراهی همسر در شرایط سخت
دیروز وقتی می خواستم وارد سالن كنفرانس دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه تهران بشوم یك لحظه فكركردم اشتباه اومدم با صدای یك آقایی كه بچه به بغل تو راهرو نشسته بود برگشتم ایشون منو راهنمایی كردن كه اگر برای شركت درنشست اومدید انتهای سالن بروید وبا تكان دادن پاشون داشتن بچه را آروم می كردن این حركت نظر منو جلب كرد پیش خودم گفتم حتما همسر ایشون داخل سالن هستندواحسن به ایشون ، وارد سالن كه شدم ، خانم دكتر نژاد بهرام داشتن در مورد فضاهای شهری صحبت می كردن بعد از ایشون خانم دكتر احمد نیا عضو هیئت مدیره جامعه شناسان ایران وسركار خانم موسی زاده پژوهشگر مسائل اجتماعی زمانی كه خانم موسی زاده شروع به ارائه پژوهششون كردن همون آقایی كه بیرون در بچه بغل به من آدرس دادن وارد سالن شدن وبا علاقه ای وافر به صحبت های خانم پژوهشگر گوش می دادند وبعضی از كلمات را بانگاهشون تكرار می كردن ومرتب با سر تكان دادن ، گویی انرژی برای خانم موسی زاده می فرستادن بله درست حدس زدین ایشون همسر خانم پژوهشگر بودن باخودم فكركردم چطور رسانه های خارجی وقتی یك مادر نماینده مجلس با فرزند شیر خوارش به مجلس می رود توبوق وكرنا میشود ولی كار زیبای این آقا كه قوت قلبی برای همسرشان بودند نباید منی كه دغدغه كودك دارم به تصویر بكشم با اینكه دل كندن از ارائه شیوای خانم موسی زاده با اون لهجه شیرینشان حتی برای چند لحظه هم سخت بود ولی اومدم بیرون و از آقای مصطفوی كه یكی از كارشناسان مركز مطالعات شهرداری تهران هستن ،همسر خانم موسی زاده اجازه گرفتم كه در حال بچه داری از كار زیبا واز این حمایت وهمدلی ایشان كه گویا از همراه بودن همسرشان در تك تك مراحل زندگی نشات می گرفت، عكسی برای دوستانم بگیرم .
